บนที่นั่งรถไฟปลายด้านซ้ายของที่เหลือเพียงข้างเดียววางอยู่อย่างเดิมในหน้าต่างฝั่งตรงข้ามมีเงาใบหน้า
ผู้หญิงเปิดหนังสือเธอกดมุมหน้าด้วยนิ้วหนึ่งนิ้วเธอไม่สังเกตของที่อยู่ลำพังข้างตัว
ชื่อสถานีเคลื่อนไปช้า ๆเส้นฝนบนหน้าต่างประตูกระเป๋าของฉันขยับที่หัวเข่า
คนฝั่งตรงข้ามหยิบมันขึ้นมาแล้ววางเบา ๆใกล้ประตูลมเข้าไปในเงาของราวจับ
ผู้หญิงลงที่สถานีถัดไปหนังสืออยู่บนตักสายตาเธอวางบนของชิ้นนั้นปากเปิดออกเล็กน้อย
ประตูเปิดลมเข้ามาของที่เหลือข้างเดียวนั้นกลับเข้าไปในมือเธอคนมองไปข้างหน้าเท่านั้นมีเพียงห่วงจับด้านบนที่เคลื่อนไหว