กระถางเล็กใบเล็ก ๆปลายใบยังยื่นออกนอกราวทุกครั้งที่ลมมามีเสียงเล็ก ๆ
เวลาเช้าตรู่ไม้หนีบผ้าอันหนึ่งตกอยู่บนพื้นยังอยู่ตรงนั้นหน้าต่างฝั่งตรงข้ามยังเงียบ
กุญแจและกระเป๋าอยู่ในมือฉันลมผลักกระถางอีกครั้งที่ขอบดินก้อนกรวดแตะพื้น
ในช่องของราวฉันสอดเพียงปลายนิ้วแล้วดันกระถางเข้ามากว้างสองนิ้วดินติดอยู่ที่ปลายนิ้ว
คนคนนั้นมองเห็นได้เพียงบางครั้ง:เงาของผ้าสีขาวหน้าตู้จดหมายเรื่องกระถางไม่มีใครพูด
เช้าวันต่อมาคนนั้นยืนอยู่หน้ากระถางมือยังนิ่งเท้าของฉันก็ยังนิ่งผ้าสีขาวก็ยังเหมือนเดิม